زندگی ام آنقدر راکد و غمگین استکه هوای قبرستان گرفتهکاش با کلمه ای بهار قبرستانم را گلستان می کردی

در سیاهی شب گم می شویهر چه می گردم نمیابمتو باز چون شهاب سنگی می درخشی بر دلم فرود می آییو ویرانم می کنی

سالی یکبار زبان بند می آید کلمه ای نیست برای بزرگداشت روز میلاد گل سرخ باز هم کار را به ستاره میسپارم که چون تو زیباست آتش بازی کند غوغا کند در شبی که تو نور بارانش کردی ماه را به وسط رقص ستارگان می آورم و شب تاب را می گویم تا صبح چراغ جشنمان باشد شب بو ها سر از پا نمی شناسند و من چه خوشحالم گلهای

باغچه زندگیم آنگاه نابود شدکه گلهای مصنوعی بازار را پر کردنددیگر نه یاسی ماندو نه گل سرخ و سپیدی

اگر بری سرد میشم مثل زمستون مثل برف گوله میشم توی خودم یه گوشه خلوت میشینم کز می کنم مثل آدما آدم میشم دیگه حس نمی کنم بارون چیه یه چتر مشکی میگیرم روی سرم تا خیس نشم توی خیابون توی دلم بهار می میره برگا میشن زرد میشم خزون سبزی از دلم میره خشک میشم مثل یه چوب تشنه میشم ، سیر نمی شم ، میشم بیابون اگه

دسته گل های سرختقدیم مهربانیت شمیم یاس تقدیم به تو که خوشبو ترینی و لطافت باران تقدیم لطافتت و خدا اینها را به تو هدیه داد تو که با احساس ترینی روز دختر مبارک خواهر گلم روزت مبارک ، تو که خوشبوترین و لطیف ترین گل روی زمینی

وقتي به او توكل مي كنيدل كه به دلش مي سپاري يعني همه چيز را مي داني چون خدا همه چيز را مي داند به او كه توكل مي كني يعني همه چيز را داري چون خودش را داري و خدايي كه همه چيز است بهترين ها را برايت مي خواهد

تو عاشق زندگی کردن بودیو من عاشق زندگی دادنتو زنده کردی با زندگی کردنتامانمی دانستم که من تنها می میرانم

چقدر دلم میخواد باهات حرف بزنمدرسته خیلی عوض شدمو شاید خیلی عوضی اما هنوز دوست دارم

من هنوز هم به دنبال توام می شود یک بار دیگر صدایم کنی؟ حتی اگر شده بگویی برو